Das Floß der Medusa komt aan als een mokerslag

Dinsdag 13 februari ging Das Floß der Medusa in première. Een ‘opera die aankomt als een mokerslag’, schreef Trouw (vier sterren). Wat schreef de pers nog meer?

Een greep uit de recensies:

Parool, 14 maart 2018 door Erik Voermans

  • ‘Verwarrend en indrukwekkend’
  • ‘Het prachtige stuk wordt zelden uitgevoerd, laat staan scenisch opgevoerd, maar gelukkig is er De Nationale Opera, die het presenteerde als de openingsvoorstelling van het Opera Forward Festival.’
  • ‘Het Nederlands Philharmonisch Orkest, het Koor van DNO, Cappella Amsterdam onder leiding van Ingo Metzmacher en de fantastische sopraan Lenneke Ruiten als De Dood, de uitstekende bariton Bo Skovhus als Jean-Charles (de man die op het beroemde schilderij van Géricault op het vlot met een rode doek zwaait) en Dale Duesing in een spreekrol maakten diepe indruk.’

Trouw, 15 maart 2018 door Peter van der Lint
4 sterren

  • ‘Opera die aankomt als een mokerslag’
  • ‘Als openingsvoorstelling van het Opera Forward Festival (OFF) paste Hans Werner Henze’s ‘Das Floss der Medusa’ juist weer perfect. Een schandaalwerk waarvan de wereldpremière in 1968 in Hamburg door de politie moest worden afgebroken en dat zich nu als vanzelf voegde in het OFF-thema van dit jaar, ‘Embrace Confrontation’. En al mag de voorstelling dan niet vrolijk zijn, hij kwam wel aan als een mokerslag. En dat in een volle zaal nieuwsgierigen onder wie zich opvallend veel jongeren bevonden. Verheugend, omdat de opera zonder hen natuurlijk nooit forward komt. Wat dat betreft lijkt OFF-organisator De Nationale Opera met een actief wervingsbeleid en prijsreducties goed bezig.
  • ‘[…] het is regisseur Romeo Castellucci gelukt om de boodschap een wezenlijke moderne draai te geven, alsmede het werk overtuigend bühnewaardig te maken.’
  • ‘Daar waren de zangers van het Koor van DNO, Cappella Amsterdam en Nieuw Vocaal Amsterdam de ongelofelijk betrouwbare bakens in de woeste zee van Henze’s partituur. Uit het hoofd, en staande op golvende prakticabels zongen de koorleden de complexe muziek met grote trefzekerheid.’
  • ‘Ingo Metzmacher leidde het enorm uitgebreide Nederlands Philharmonisch Orkest (dertien slagwerkers, elektrische gitaren, saxofoons) met groot gezag en met hoorbare passie voor de muziek, die ondanks al die massa’s vaak heel intiem en zacht is.
  • ‘Bo Skovhus zong de rol van mulat Jean-Charles aangrijpend en Dale Duesing straalde bescheiden autoriteit uit als de declamerende Charon. Lenneke Ruiten had geen enkele moeite met de stratosferische hoogte en de onmogelijke intervallen van La Mort […].

Volkskrant, Frits van der Waa
4 sterren

  • “Met zijn desoriënterende, door elkaar lopenede beelden sleept Castellucci de toeschouwers als het ware mee, het water in.”

Telegraaf,Louis Gauthier
4 sterren

  • “Vanaf het begin wordt het publiek de angstaanjagende setting ingetrokken van een zee zonder land of ziel in zicht. Castellucci gebruikt alle stijlmiddelen van film, theater en opera om de totaalervaring neer te zetten.”
  • “Ondertussen dobbert het publiek samen met de cast naar het einde van de opera, steeds meer omringd door angst en eenzaamheid. Een feestelijke aftrap van het operafestival kan je Das Floss der Medusa niet noemen, maar indrukwekkend is het zeker.”

NRC, Joep Stapel
4 sterren

  • “Das Floss der Medusa is een aangrijpend actueel spektakel.”
  • “De ingreep van Castellucci is drastisch en briljant in absurdistische eenvoud”
  • “Achter het doorzichtige, podiumvullende projectiescherm zitten de koorleden op golvende stellages, zodat het lijkt of zij óók te water zijn geraakt. Daardoor mis je een duidelijk verloop van ‘levenden’ naar ‘doden’ binnen het koor, maar het visuele resultaat is ongemakkelijk en huiveringwekkend.”
  • “Sopraan Lenneke Ruiten is griezelig goed als La Mort, hysterisch galmend in haar gele regenjas en met haar televisiecamera. Castellucci spelt niks uit, maar die vreemde uitdossing suggereert dat De Dood tegenwoordig een media-event is.”
  • “Muzikaal is Das Floss ongelooflijk: een collage van stijlen en kleuren, woeste erupties en adembenemende verstilling. Ingo Metzmacher leidt de tweehonderd musici en zangers in een aangrijpend luisterspektakel, met alle koren, die de razend moeilijke muziek uit het hoofd zingen, als collectieve ster.”

Bachtrack, Jenny Camilleri
4 sterren

  • “Despite his [Castellucci] bold cinematographic concept, the musical performances were the strongest dramatic aspect of the production.”
  • “Henze wrote his oratorio as a requiem for Marxist revolutionary Che Guevara, using the abandoned raft as a metaphor for political indifference and exploitation. Ernst Schnabel’s graphic and poetic libretto combines eyewitness reports with quotations from Blaise Pascal’s Pensées and Dante’s Divine Comedy.”
  • “The major vocal role is reserved for the chorus. The living express their anguish in staccato sung speech, atonal intervals and abrasive polyphony. The dead sing chorales of other-worldly beauty.”
  • “Singers and platforms are shrouded in black, and the bobbing faces in the sea of darkness are an eerie sight. The reference to the unseaworthy vessels overflowing with migrants in the Mediterranean is clear and uncomfortable. Castellucci succeeds in creating the sensation of drifting in open water – seasickness threatens from the constantly lurching horizon.”
  • “Musically, there was copious compensation for the lack of visual narrative. Under Ingo Metzmacher, the Netherlands Philharmonic sweated feverishly, keened and thundered. They played tightly and with lustrous sound.”
  • “Just as formidable was the combination of the DNO chorus, Cappella Amsterdam and the children of the Nieuw Amsterdams Kinderkoor. They made the complicated writing sound as if it were something they sang every day.”

Theaterkrant, 14 maart 2018 door Thea Derks
3 sterren

  • ‘De uitverkochte zaal – met verrassend veel jongeren in het publiek – reageert enthousiast op zijn enscenering van dit omstreden oratorium van Hans Werner Henze.’
  • ‘Ook het Koor van de Nationale Opera, Cappella Amsterdam en Nieuw Amsterdams Kinder- en Jeugdkoor weten geregeld te ontroeren. Met hemelse gezangen maken zij de lokroep van de dood wél invoelbaar, terwijl zij je anderzijds met angstaanjagend dissonante klankuitbarstingen de stuipen op het lijf jagen.’

Operamagazine, 14 maart 2018 door Franz Straatman

  • ‘Sublieme koorzang in Medusa bij DNO’
  • ‘Het Nederlands Philharmonisch Orkest bewees wat een soepele en geëngageerde klank het kan opwekken in een moderne partituur. Erg mooi vond ik de subtiele dynamiek die Metzmacher realiseerde in de koorpartijen.’
  • ‘Een staaltje van de hoogste zangkunst door het DNO-koor, Cappella Amsterdam en het Nieuw Amsterdams Kinderkoor.’

Meer weten? Lees meer over Das Floß der Medusa