Recensie Opera: Eine Florentische Tragodie / Gianni Schicchi

Eine Florentische Tragödie gaat over een stoffenhandelaar, een echte workaddict, die zijn vrouw betrapt met een rijke prins (let op: in het begin vindt er dan ook een seksuele scene plaats). Zijn reactie is opvallend; hij is alleen geïnteresseerd in het verkopen van zijn stoffen aan de prins en negeert het feit dat zijn vrouw net seks heeft gehad met een andere man. De drie zangers in deze tragedie vormen een mooi geheel door hun perfecte samenspel en loepzuivere stemmen. Echter, gedurende het grootste deel van het stuk staan zowel de spanning als de actie op een laag pitje. Ook door de moeilijke, licht ouderwetse boventiteling zou je, zeker in het middenstuk, even kunnen wegdommelen. Desalniettemin is deze opera een unieke uitvoering door zijn constant draaiende podium. Het platform waar de zangers opstaan kan draaien en op en neer bewegen, waardoor het lijkt te zweven en je de acteurs van alle kanten kan zien.

Na de pauze is het decor veranderd in een moderne Florentijnse huiskamer voor Puccini’s Gianni Schicchi. Deze opera is een komedie en dat is goed te merken aan de platte, maar erg leuke grappen. In Gianni Schicchi manipuleert een familie de erfenis van hun overleden oom met behulp van de sluwe Gianni Schicchi. Alle zangers reageren vlot op elkaar en het decor past goed bij het verhaal, wat zorgt voor een prachtig geheel. Wij, de spektakelaars, hebben erg veel gelachen en genoten van deze opera!

Opvallend, deze opera’s bevatten:

  • Een groot contrast, voor een beginnende opera-ganger is dit dan ook een bijzondere kans om de dramatische én vrolijke kant van opera mee te maken.
  • De bekende aria ‘O mio babbino caro’.
  • Een draaiend podium tijdens Eine Florentische Tragödie (en dat is heel uniek).
  • Het schilderij in de opera Gianni Schicchi is helemaal met de hand geschilderd!
  • Een super mooie verrassing aan het einde van Gianni Schicchi

Door: Fenna Visser en Juliëtte de Groot, de Spektakelaars