De Nationale Opera presenteert

CENDRILLON Jules Massenet(1842-1912)

Deze productie was te zien in december 1987

Cendrillon

Jules Massenet
Conte de fées en quatre actes et six tableaux
Libretto van Henri Cain en Paul Collin
Wereldpremière 24 mei 1899, Opéra-Comique, Parijs

Deze productie

Nieuwe productie voor De Nederlandse Opera
Oorspronkelijke productie van De Munt, Brussel
Première 11 december 1987

Het verhaal

EERSTE BEDRIJF
Bij Madame de la Haltière

In het huis van Madame de la Haltière is het een drukte van belang. De bedienden kunnen haar bevelen haast niet bijhouden. Pandolfe,de heer des huizes, beklaagt zich erover dat hij bij zijn vrouw en haar dochters onder de plak zit en dat zijn eigen dochter, Lucette, verwaarloosd wordt. Wanneer Madame de la Haltière en haar dochters binnenkomen, neemt de algehele opwinding nog meer toe. Die avond zal er een groot bal plaatsvinden aan het hof, waarbij Noémie en Dorothée aan de koning zullen worden voorgesteld. Ze worden alle drie feestelijk opgetooid en vertrekken naar het bal, vergezeld door een onderdanige Pandolfe.
 
Assepoester (Lucette), die alleen thuisblijft, is verdrietig omdat ze niet mee mocht naar het feest, en probeert troost te putten uit haar huishoudelijke plichten. Wanneer dat niet blijkt te helpen, zoekt ze vergetelheid in de slaap. Direct verschijnt haar petemoei, de fee, omringd door geesten en elfjes. Assepoester mag tóch naar het bal! De toverwezentjes zorgen voor een schitterende feestjapon en een prachtig rijtuig. Assepoester, die niet weet of ze droomt of waakt, bedankt haar petemoei maar is bang dat ze herkend zal worden door haar familie. De fee geeft haar een muiltje dat de magische eigenschap bezit om de draagster onherkenbaar voor haar familie te maken. Ze drukt haar echter op het hart klokslag middernacht weer thuis te zijn.
 
TWEEDE BEDRIJF
Ten paleize
 
In en om het paleis heerst een vrolijke feestsfeer in afwachting van het schitterende bal, maar de prins laat zich zijn zwaarmoedige stemming niet afnemen. Noch een serenade, noch pogingen van de hofmeester, de decaan van de faculteit, geleerden en ministers kunnen hem opvrolijken. Niettemin zal de gekwelde jongeling diezelfde avond, op bevel van zijn vader, de koning, zijn bruid moeten kiezen. De gasten arriveren en het bal kan beginnen. Dit is het moment waarop Assepoester haar entrée maakt. De prins is verliefd op het eerste gezicht en haar verschijning maakt ook diepe in- druk op de overige aanwezigen, met uitzondering van de jaloerse Madame de la Haltière en haar dochters. De koning zorgt er op discrete wijze voor dat het jonge paar alleen wordt gelaten, en de prins en Assepoester bekennen elkaar hun liefde. Het slaat middernacht. Als Assepoester wegvlucht, wil de prins haar nasnellen, maar de plotseling verschenen fee houdt hem tegen. Rondom de treurende prins wordt onverstoorbaar doorgedanst.
 
DERDE BEDRIJF
Eerste scène - Bij Madame de la Haltière
 
Thuisgekomen beschrijft Assepoester haar angstige vlucht door de nacht, waarbij ze haar glazen muiltje heeft verloren. Haar geluk was van zo korte duur! Als ze haar ouders thuis hoort komen, trekt ze zich terug in haar kamer. Madame de la Haltière komt woedend binnen, en de arme Pandolfe, die het voor de onbekende schoonheid probeert op te nemen, krijgt de volle laag. De twee dochters mengen zich gretig in het kabaal, en Assepoester komt kijken wat er aan de hand is. Een withete Madame de la Haltière, gesecondeerd door haar dochters, vertelt hoe een ‘intrigante’ zich tijdens het feest aan de prins heeft ‘opgedrongen5. Maar gelukkig had hij door dat ze een ‘sloerie’ was en ‘verjoeg’ haar van het bal.
 
Assepoester bezwijmt. De onverschilligheid van de drie vrouwen is de laatste druppel voor Pandolfe. Hij verliest zijn zelfbeheersing en zet hen de deur uit. Zijn pogingen om Assepoester op te beuren met de belofte om samen, ver weg, een nieuw leven te beginnen, hebben geen succes. Als hij de kamer verlaat om hun koffers te gaan pakken, neemt Assepoester afscheid van alles om haar heen. Haar besluit staat vast. Ze wil niet langer leven nu ze denkt dat de prins haar verloochend heeft. Ze zal onder de tovereik een einde aan haar leven maken.
 
Tweede scène - Bij de tovereik
 
De toverwezentjes vertellen de fee dat er een jongen en een meisje over de hei dwalen: het zijn de prins en Assepoester, door de fee onzichtbaar voor elkaar gemaakt. De wanhopige prins smeekt de fee om een einde te maken aan zijn verdriet. Assepoester, die dit hoort, biedt aan om in zijn plaats te lijden. Als de prins over zijn aanbedene spreekt, herkent Assepoester zijn stem en onthult haar identiteit. De fee verhoort hun smeekbede om elkaar eindelijk te mogen zien. Nadat ze elkander hun liefde bekend hebben, maakt een toverslaap zich van hen meester.
 
VIERDE BEDRIJF
Eerste scène - Bij Madame de la Haltière
 
Maanden zijn voorbijgegaan... het is voorjaar. Pandolfe had zijn bewusteloze dochter aan de oever van een beekje gevonden. Als ze eindelijk ontwaakt uit haar toverslaap, vraagt ze zich af of alles een droom was. Haar vader vertelt haar hoe ze, lachend en wenend, in haar slaap praatte over een schone prins... een glazen muiltje... een bloedend hart. Dus het was toch alleen maar een droom! Op dat moment echter stormt Madame de la Haltière binnen. Ze meldt dat de koning alle prinsessen van over de hele wereld heeft uitgenodigd om een glazen muiltje te komen passen. Een glazen muiltje? Was het dan toch geen droom?
 
Tweede scène - Ten paleize
 
Alle prinsessen zijn gearriveerd, maar hoe de prins ook zoekt, hij kan zijn aanbedene niet ontdekken. Wederom verzinkt hij in een diepe zwaarmoedigheid. Plotsklaps hoort men het gezang van de fee in de verte, en daar verschijnt Assepoester. De prins herkent zijn verloren geliefde. Iedereen is gelukkig - zelfs Madame de la Haltière, die nu toch de prins tot schoonzoon krijgt. Allen richten zich tot het publiek en verkondigen de aloude sprookjesmoraal: eind goed, al goed!

Team, Cast en Koor

Muzikale leiding 
Henry Lewis
Regie 
Gilbert Deflo
Decor en kostuums 
Mauro Pagano
Licht 
Bruno Boyer
Choreografie 
Micha van Hoecke
Orkest 
Nederlands Philharmonisch Orkest
Koor 
Het Nederlands Operakoor
Instudering koor 
Johannes Mikkelsen
 
Ballet 
Het Nationale Ballet
Cendrillon 
Stephanie Friede
Madame de la Haltière 
Rita Gorr
Le Prince Charmant 
Robynne Redmon
La Fée 
Wendy Hill
Noëmie 
Thea van der Putten
Dorothée 
Hélène Versloot
Pandolfe 
Roger Soyer
Le Roi 
Bernard Kruysen
Le Doyen 
Jon Thorsteinsson
Le Surintendant 
John Vierkens
Le Premier Ministre 
Pieter van den Berg
Le Héraut 
Willard Terrahé
Les Domestiques 
Ineke Berends
Diana Haslam
Ruud Kok
Tineke Mulder
Leo Post
Bob Snijders / Tom Kemperman
Willard Terrahé
Els Zomerdijk
Les Projectionnistes 
Philip Burbidge
Frans Fiselier
Piet van Kampen
Ian Spencer
Les Médecins 
Leo Geers
Colin Iveson / Peter Krijn
Robin Park
Fons van Zijl
Amies de Cendrillon 
Carol Barlow Davies
Elzbieta Bega
Barbara Kennedy
Linda Rands
Mary de Reus
Vilja Wolff
Les Ministres 
Harry Buijs
Ton Kemperman
Karel McLean
Rudolf Vedder
Les Esprits (mime) 
Seraphina Bottenberg
Ellen Jane Dijkstra
Johannes Fischer
Chaja van der Heide
Lis van der Kleij
Etha Struick
Gerda van Opzeeland
Louis Vervoort
Frank Willems van Dijk
Philipp Ziegler
Les Princesses (ballet) 
Ann-Elisa Hampton
Saskia Krol
Caroline Machin
Savina Marasi
Denise Mitsche
Danielle Valk
Les Musiciens 
Leon Berendse, fluit
Ada Brussen, harp
Joke Vermeulen, viola