De Nationale Opera presenteert

Il barbiere di Siviglia Gioacchino Rossini (1792-1868)

Deze productie was te zien in januari 2006

EEN ENERGIEKE UITBARSTING VAN VITALITEIT

IL BARBIERE DI SIVIGLIA

Gioacchino Rossini
Melodramma buffo in due atti
Libretto van Cesare Sterbini naar ’Le barbier de Séville’ van Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais
Wereldpremière 20 februari 1816, Teatro Argentina, Rome

 

DEZE PRODUCTIE

Reprise uit 1986/87, 1988/89, 1991/92, 1993/94 en 2000/01
Première 17 januari 2006

Over de opera

Het lijkt een klein wonder dat de conservatieve Rossini, die de naam had het libretto als een bijkomstigheid te beschouwen, zijn oog liet vallen op een toneelstuk van Beaumarchais dat heel sterk de geest van de Franse Revolutie ademt. Maar vanzelfsprekend was hij het meest geïnteresseerd in de komische kanten van het stuk, zoals de scène waarin de duvelstoejager Figaro in opdracht van zijn vroegere meester diens geliefde Rosina, het nichtje van de grimmige Bartolo, ontvoert. Toch komt de roerigheid van de vooravond van de Franse Revolutie wel degelijk in de muziek tot uiting. In het jagende ritme van de grote ensembles wordt het grote onbehagen voelbaar dat Rossini in de nieuwe tijd bespeurde. Even-als in de klucht kennen zijn personages geen moment rust.

‘Niet toevallig was Rossini een van de grootste koks die ooit hebben geleefd: ook in zijn muziek betoont hij zich de meest verfijnde, tongstrelende en gastvrije mengkunstenaar die men zich maar kan voorstellen.’ - Egon Friedell

Het verhaal

I
Graaf Almaviva is verliefd op Rosina, de rijke pupil van Dr. Bartolo. Vermomd als de arme student Lindoro brengt hij haar een serenade, wat de argwaan wekt van Bartolo, die haar om haar geld zelf wil huwen. Almaviva’s vroegere bediende Figaro bedenkt een plan om Almaviva toegang tot Rosina te verschaffen en het voorgenomen huwelijk tussen haar en Bartolo te verijdelen. Met Figaro’s hulp laat Almaviva zich als dronken soldaat in Bartolo’s huis inkwartieren, maar deze weet hem te laten arresteren. 

II
Om Rosina toch te kunnen bezoeken, speelt Almaviva de vervanger van Rosina’s 'ziek geworden' muziekleraar Basilio. Zo beramen beide geliefden een vluchtplan. Hoewel Bartolo zo goed mogelijk wordt afgeleid door Figaro, vangt hij hierover iets op en zet beide mannen uit zijn huis. Bartolo wil nu snel met Rosina trouwen en slaagt erin haar te doen geloven dat ’Lindoro’ een leugenaar is, zodat zij niet alleen het nachtelijke vluchtplan prijsgeeft, maar ook instemt met een huwelijk met Bartolo. Als deze ’s avonds meent Figaro en Almaviva in zijn val te lokken, weten beiden Rosina te overtuigen van Almaviva’s ware liefde. Bartolo probeert hun huwelijk nog te verhinderen, maar staakt elke poging als hem Rosina’s bruidsschat wordt aangeboden.

Team, Cast en Koor

Muzikale leiding 
Julian Reynolds
Regie, decor en kostuums 
Dario Fo
Instudering regie 
Saskia Boddeke
Orkest 
Nederlands Kamerorkest
Continuo 
Peter Lockwood, fortepiano
Helenus de Rijke, gitaar
Koor 
Herenkoor van De Nederlandse Opera
Instudering koor 
Brian Fieldhouse
Il Conte d’Almaviva 
Antonino Siragusa
Bartolo 
Donato di Stefano
Rosina 
Silvia Tro Santafé
Figaro 
Angelo Veccia
Basilio 
Giovanni Furlanetto
Fiorello/Un ufficiale 
Roger Smeets
Berta 
Angelina Ruzzafante
Gitarist 
Helenus de Rijke
Mimespelers 
Hans Daalder, Danny Goossens, Emma Hoete, Joost Ideler, Esther Jager, Erik Kubista, Roy Lavitt, Rikke Mechlenborg Rasmussen, Wilfred van de Peppel, Andra Perrin, Philipp Ziegler

Nederlands Kamerorkest

Het Nederlands Philharmonisch Orkest | Nederlands Kamerorkest behoort als vaste orkestpartner van De Nationale Opera tot de beste Europese operaorkesten. Marc Albrecht is sinds 2011 chef-dirigent van het NedPhO|NKO en van De Nationale Opera.

Het NedPhO|NKO presenteert zich nationaal en internationaal ook in een gevarieerde concertprogrammering. Thuiszaal is Het Koninklijk Concertgebouw. Het orkest verbindt artistieke excellentie met gastvrijheid voor een breed publiek en neemt verantwoordelijkheid voor de toekomst met omvangrijke programma’s voor educatie en talentontwikkeling. Klassieke muziek wordt zo bereikbaar voor iedereen.

 

    di 28 jan Sandra Kooke, Trouw

    De beste prestaties kwamen van Donato di Stefano, die met zijn ruime, comfortabele bas een avond lang in topvorm was, en van de tenor Antonino Siragusa als de graaf van Almaviva. Vooral de laatste stond zo ver boven de materie dat hij gemakkelijk zingen en acteren kom combineren. Met adembenemend raffinement zette hij Rossini's lijnenspel naar zijn hand. Dirigent Julian Reynolds [...] zorgde voor lichtvoetigheid en energie. Het Nederlands Kamerorkest speelde met veel vaart.

    di 28 jan Mischa Spel, NRC Handelsblad

    Julian Reynolds dirigeerde bij De Nederlandse Opera in 2000 al [...] L'italiana in Algeri. In Il barbiere [...] leidde Reynolds het Nederlands Kamerorkest met eenzelfde enthousiasme [...]. Vooral tenor Antonino Siragusa laat met de onvervalste 'Italianità' van aanpak en timbre de zonnige vondsten van Rossini en Fo nog één keer stralen.