De Nationale Opera presenteert

Einstein on the Beach Philip Glass (1937-)

Deze productie was te zien in januari 2013

Einstein on the Beach

Philip Glass
An opera in four acts
Libretto van Christopher Knowles, Lucinda Childs en Samuel M. Johnson
Wereldpremière 25 juli 1976, Opéra-théâtre, Avignon

 

Deze productie

Nieuwe productie
Première 5 januari 2013

Over de opera

Al meteen met zijn eerste opera creëerde Philip Glass, in samenwerking met Robert Wilson, een mijlpaal in de muziek- en theatergeschiedenis. De talrijke mathematische en numerieke verwijzingen houden verband met de theorieën van de Duitse wetenschapper en bedenker van de relativiteitstheorie, zonder dat de handeling een biografisch karakter heeft. Het gaat om associaties met onze huidige wereld, die zich door het principe van de herhaling als structuur in het geheugen vastzetten, terwijl er daarnaast ook ruimte is voor puur theatrale visioenen. De vier aktes worden met elkaar verbonden door zogeheten ‘knee plays’, die als zelfstandige tussenspelen fungeren. Wilson wilde de bewegingen ontdoen van elk spoor van fysieke inspanning of technische problemen, om zo de indruk te wekken van de grootst mogelijke lichtheid en ogenschijnlijke vanzelfsprekendheid. Voor zijn op numerieke gedachten gebaseerde toneelbeelden vond hij in Glass de ideale partner, wiens muziek uit soortgelijke structuren is opgebouwd.

‘Een van de waarlijk cruciale kunstwerken uit onze tijd.’ - Alan Rich

Einstein on the Beach wordt beschouwd als een van de grootste kunstwerken van de twintigste eeuw en een mijlpaal in de theater- en muziekgeschiedenis. Inmiddels is het bijna vier decennia geleden dat Robert Wilson en Philip Glass hun revolutionaire opus magnum creëerden. Einstein on the Beachwordt nu in een door de makers zelf herziene versie opnieuw uitgebracht.

In het kort

Einstein on the Beach breekt met alle regels van de conventionele opera. In plaats van voor een traditioneel orkest koos Philp Glass voor synthesizers, houtblazers en stemmen. De krachtige beelden van Robert Wilson worden afgewisseld met abstracte dans van Lucinda Childs.
De opera bestaat uit vier onderling verbonden aktes die worden onderbroken door de zogeheten ‘knee plays’, min of meer zelfstandige tussenspelen. Het gaat in Einstein on the Beach niet om het vertellen van een verhaal, maar om associaties, die zich door het principe van de herhaling als structuur in het geheugen vastzetten, terwijl er ook ruimte is voor puur theatrale visioenen. De opera duurt vijf uur zonder pauze en het publiek mag in en uit wandelen tijdens de voorstelling.

Team, Cast en Koor

Muzikale leiding 
Michael Riesman
Regie, decor, licht 
Robert WIlson
Kostuums 
Carlos Soto
Choreografie 
Lucinda Childs
Orkest 
The Philip Glass Ensemble
Koor 
Vocaal ensemble
Instudering koor 
Lisa Bielawa
Ballet 
The Lucinda Childs Dance Company
Einstein / Solo Violinist 
Antoine Silverman
Helga Davis  
Helga Davis
Helga Davis  
Kate Moran
Boy 
Jasper Newell
Mr. Johnson 
Charles Williams

The Philip Glass Ensemble
 
 
   

 

MET STEUN VAN:

    ma 20 jan Guido van Oorschot, De Volkskrant (7 januari 2013)

    ‘Onvergetelijk beeld: de glazen lift die met stationsklok en reiziger doelloos op en neer gaat. En dan blijkt Einstein on the Beach toch gewoon opera: een stuk dat handelt over de mens, gevangen in ruimte en tijd, die worstelt met liefde en dood.’

    ma 20 jan ‘Ook de muziek klinkt nog net zo fris en uitgelaten als toen, zeker in de elektriserende uitvoering van het compacte Philip Glas

    ‘Ook de muziek klinkt nog net zo fris en uitgelaten als toen, zeker in de elektriserende uitvoering van het compacte Philip Glass Ensemble (met vintage poporgeltjes en saxen) onder Michael Riesman. Soloviolist Antoine Silverman (verkleed als Einstein) en het koor rockten dat het een aard had. In de wilde slotscène, ‘space machine’, steeg de zaal echt een beetje op. De vier en een half uur vlogen trouwens voorbij.’

    ma 20 jan Eddie Vetter, De Telegraaf (7 januari 2013)

    ‘Einstein on the beach was ooit vernieuwend. Nu is het een museumstuk, maar het leeft nog steeds, getuige de extreme reacties.’