De Nationale Opera presenteert

L’amour des trois oranges Sergej Prokofjev (1891 - 1953)

Deze productie was te zien in maart 2013

L’amour des trois oranges

Sergej Prokofjev
Opéra en quatre actes avec prologue
Libretto van Sergej Prokofjev, naar Carlo Gozzi
Franse vertaling van Sergej Prokofjev en Vera Janacopoulos
Wereldpremière 30 december 1921, Auditorium Theatre, Chicago

 

Deze productie

Reprise uit 2004/05
Première 1 maart 2013

Over de opera

In Prokofjevs sprookjesspel ontketenen aan de commedia dell’arte ontleende figuren een strijd, waarbij de aanhangers van de komedie op een vrolijk feest, die van de tragedie op malse conflicten hopen. De aan een dodelijke melancholie lijdende prins kan enkel uit leedvermaak over een onverhoedse val van de heks Fata Morgana tot een lach worden bewogen. Woedend vervloekt de heks de prins tot een brandende hartstocht voor drie sinaasappelen, die stuk voor stuk in prinsessen van vlees en bloed veranderen. Slechts één van hen overleeft haar menswording, en zij mag met de prins trouwen. Dat het theater de schuld van dit alles is, weet zelfs de koning, terwijl de leeghoofden niets dan vertier willen. Uiteindelijk ontsnappen zelfs de booswichten aan hun doodvonnis en kan de bruiloft worden gevierd. Drie hecht met elkaar vervlochten verhaallijnen inspireerden de componist tot een bijzonder fantasievolle partituur vol geestige commentaren en wilde ritmiek.

‘Wie zo’n mars kan schrijven die door zijn originaliteit en frisheid uitsteekt boven talloos veel andere marsen, die is een door het leven rijkelijk begenadigde en tegelijk voor ons dierbare en begrijpelijke componist.’ - B.V. Asafjev

Het verhaal

Proloog
Het publiek debatteert over de vraag wat voor voorstelling er moet worden opgevoerd. Er zijn voorstanders van de tragedie, van de komedie, van de farce en van het lyrische drama. De ‘Zonderlingen’ winnen het pleit, en kondigen de opvoering van ‘De liefde voor de drie sinaasappelen’ aan.

I
Een heraut meldt dat de zoon van de Klaverkoning lijdt aan ongeneeslijke zwaarmoedigheid. Er blijkt slechts één middel te bestaan om de prins te genezen: een flinke lachbui. De koning geeft opdracht aan de nar Trouffaldino om festiviteiten te organiseren die dit moeten bewerkstelligen. Het gewenste resultaat wordt niet bereikt.

II
Pas als de heks Fata Morgana – een beschermelinge van de vijandige Schoppenkoning, die er belang bij heeft dat de prins niet geneest – struikelt, barst de prins in luid gelach uit. Fata Morgana is ziedend en spreekt een vloek uit: de prins zal verliefd worden op drie sinaasappelen. Deze bevinden zich in het kasteel van de heks Créonte.

III
De prins en Trouffaldino stelen de sinaasappelen uit de keuken van Créonte, waar een angstaanjagende kokkin hen met een grote pollepel bedreigt. De vruchten mogen uitsluitend in aanwezigheid van water worden geopend. Maar midden in de woestijn kan de dorstige Trouffaldino zich niet bedwingen, en als gevolg daarvan sterven twee prinsessen die in de vruchten verborgen zitten. Een derde, Ninette, wordt gered.

IV
Pas na talrijke complicaties, waarbij onder meer Ninette in een rat wordt veranderd en de prins bijna huwt met Sméraldine, een vertrouwelinge van Fata Morgana, komt alles toch nog goed. De prins en Ninette trouwen met elkaar, en zij leven nog lang en gelukkig!

Team, Cast en Koor

Muzikale leiding 
Tomáš Netopil
Regie en kostuums 
Laurent Pelly
Instudering regie 
Astrid van den Akker
Decor 
Chantal Thomas
Licht 
Joël Adam
Choreografie 
Laura Scozzi
Orkest 
Residentie Orkest
Koor 
Koor van De Nederlandse Opera
Instudering koor 
Ching-Lien Wu
Le Roi de Trèfle 
Philippe Rouillon
Le Prince 
Martial Defontaine
La Princesse Clarice 
Letitia Singleton
Léandre 
Nahuel di Pierro
Trouffaldino/Le Maître de Cérémonies 
Serghei Khomov
Pantalon 
Quirijn de Lang
Le Magicien Tchélio 
Kurt Gysen
Fata Morgana 
Anna Shafajinskaja
Linette 
Florieke Beelen
Nicolette 
Julia Westendorp
Ninette 
Elizabeth Cragg
La Cuisinière 
Lukas Jakobski
Farfarello/Le Héraut 
Alexander Vassiliev
Sméraldine 
Olivia Vermeulen
Dix Ridicules 
Frank Engel
Cato Fordham
Willem Korteling
Jan Majoor
Richard Meijer
Wojtek Okraska
Eric Reddet
Harry Teeuwen
Martin Vijgenboom
Bert Visser

Residentie Orkest

Met zijn nieuwe artistieke profiel bewijst het Residentie Orkest meer dan ooit dat symfonische muziek ook in de 21e eeuw voor een groot en breed publiek van betekenis kan zijn. Het orkest geeft concerten in zijn thuishaven de Dr Anton Philipszaal, Den Haag. Het orkest treedt in toenemende mate op in omliggende gemeenten als Leiden, Gouda en Wassenaar, en is ook veelvuldig te horen op diverse grote podia in binnen- en buitenland. Belangrijk zijn ook de samenwerkingen met Haagse- en nationale partners als het Nationaal Toneel, Festival Classique, Paard van Troje, Gemeentemuseum en De Nederlandse Opera, Nederlandse Opera Academie en de Zaterdagmatinee.

MET STEUN VAN:

    ma 20 jan Lof zij Pelly, koning der regisseurs **** ‘In het rijk der regisseurs is de Fransman Laurent Pelly koning. Zonder zware concep

    ‘In het rijk der regisseurs is de Fransman Laurent Pelly koning. Zonder zware concepten of onbegrijpelijke verdraaiingen van het origineel weet Pelly met moderne middelen steeds een voor het oog heerlijke en tegelijkertijd boeiende wereld te herscheppen. […] L’amour des trois oranges […] staat sinds vrijdag weer op de bühne van het Muziektheater en overtuigt wederom moeiteloos. […] In het rijk der aanstormende dirigenten is de Tsjech Tomás Netopil een opvallende kroonprins. […] Met het fantastisch spelende Residentie Orkest raast hij heerlijk koel en precies door de partituur en pareert daar in de bak met gemak de scenische wervelwinden op het toneel. […] Er zijn nog genoeg kaarten, dus ga kijken!’

    ma 20 jan Guido van Oorschot, De Volkskrant (4 maart 2013)

    ‘In L’amour des trois oranges blijft de Franse regisseur Laurent Pelly trouw aan de 18de-eeuwse bron: een theatersatire van Carlo Gozzi. […] De degelijke zangerscast kent geen uitschieters, of het moest de sopraan Elizabeth Cragg zijn, de begeerde prinses die uit haar schil kruipt. De Tsjechische dirigent Tomas Netopil voert het Residentie Orkest ordentelijk langs de noten.’

    ma 20 jan Mischa Spel, NRC Handelsblad (4 maart 2013)

    ‘[…] de regie van Laurent Pelly is net zo’n luchtige en geslaagde synthese van invloeden als het werk zelf. […] Resultaat is een wonderlijk amalgaam, waarin muziek, theater en beeld elkaar overal versterken en nergens belemmeren. De jonge Tsjechische dirigent Tomas Netopil (35) debuteert bij De Nederlandse Opera. […] Hij gidst het Residentie Orkest […] scherp en vaardig van fragment naar fragment, laat de filmische aspecten van de partituur glanzen en alle tempi bloeien; zo klinkt de Mars bij herneming net een fractie sneller voor optimaal hoera-effect. […] In de cast keren sterke zangers uit 2005 terug; Martial Defontaine als de Prins, Serghei Khomov als nar Trouffaldino, Anna Shafajinskaja als Fata Morgana. Jonge Nederlanders, met name mezzo Florieke Beelen (25) als een der tragische citrus-prinsessen, doen het goed in kleine rollen. En dan is de productie ook nog ideaal getimed. Niets zo goed tegen winterse somberte als esthetisch absurdisme van dit niveau.’