Grimm - HipHop

Ontdek de verschillende stijlen dans die je in de voorstelling gaat zien.

Hiphop

Hiphop is altijd een beetje een moeilijk woord voor hiphoppers.  Dat komt omdat het te veel tegelijk betekent. Het is een beeldende kunstvorm, een verzameling dansstijlen, een muziekgenre, een lifestyle en een subcultuur. En dat dan allemaal in elkaar.

Maar we hebben het nu over een dansvoorstelling dus laten we daar eens beginnen. Met hiphop als dansvorm worden veel stijlen bedoeld die op de straten van grote Amerikaanse steden ontstonden. Daarom noemen ze het ook wel eens streetdance maar dat vinden de meeste hiphoppers een lelijk woord.

In de jaren zeventig en tachtig werd er op de radio erg veel disco gedraaid. Mensen in de buitenwijken van de grote steden konden zich vaak niet vinden in dat genre. Daarom trokken ze gigantische geluidsinstallaties naar buiten, sloten platenspelers aan en maakte op straat hun eigen feestje. Een zogenaamde blockparty, waar de hele wijk op af kwam.

Hiphop

De muziek was een combinatie van favoriete stukjes uit soul en funk platen die door elkaar gemengd werden door de dj achter de platenspelers. Er zaten vooral veel drums en breaks in en het was dus heel ritmisch.

Door al die ritmes en breaks gingen mensen dansen en ontstonden de eerste hiphopstijlen, waaronder breakdance. Maar niet iedereen lag de hele tijd op de grond of draaide rondjes op het hoofd. In hiphop als dansstijl zitten namelijk ook veel staande posities. Er zitten veel bewegingen in waarbij de benen een beetje wijd staan en gebogen zijn en de houdingen zijn vaak stoer en uitdagend.

Volgens puristen bestaat hiphop eigenlijk uit vier elementen: Breakdance, Graffiti, Turntablism, MCing.

Een turntable is een platenspeler en de DJ heeft daar zijn instrument van gemaakt. Hij vermengt breaks en fragmenten uit nummers met elkaar maar maakt zelf ook ritmes en frases door de platen handmatig te bewegen. Graffiti is de beeldende kunstvorm waarbij kunstenaars met behulp van spuitbussen schilderijen maken in de publieke ruimte. MC is de afkorting voor Master of Ceremony. Dat was degene die tijdens de blockparty door de microfoon heen zong en praatte om het publiek nog wilder te maken. De ritmische poëzie die hieruit voortkwam is verder ontwikkeld naar de rap.

Hiphop laat zich dus moeilijk in woorden vangen. Een belangrijk overkoepelend aspect is misschien de wens om iets te creëren uit niets en dat vervolgens heel mooi te maken. Als er geen leuke feestjes zijn dan maak je er zelf een. Als je geen bandje hebt dan pak je de favoriete elementen uit liedjes en dan maak je er nieuwe muziek van.

Die houding kun je ook in GRIMM zien. Zo zijn er een aantal dansers die zich thuis voelen in de dansstijl Hiphop Experimental. Hierin behoudt de danser elementen en technieken uit hiphop maar voegt hij daar nieuwe en experimentele bewegingen aan toe.

Breakdance

Of je nou danst in tutu of op sneakers, je leven draait om dansen. Voor allebei die technieken (ballet of breakdance) is erg veel training en discipline nodig. Bij ballet worden  rondjes(pirouettes) gedraaid op die gekke schoentjes: spitzen. Bij breakdance draaien ze op hun hoofd (headspin) en daarvoor hebben ze gekke mutsjes op. De headspin is een van de basisbewegingen van breakdance, een atletische dansvorm die voortkomt uit de hiphop cultuur. Veel van die basisbewegingen worden op de grond uitgevoerd. Een van de eerste bewegingen die elke breakdancer leert is de sixstep: een opeenvolging van zes stappen (toevallig he?) op handen en voeten. Als je die onder de knie hebt kun je verder oefenen aan bijvoorbeeld de windmill of de headspin. Bij een windmill gooi je je benen als een soort molenwieken door de lucht. Super spectaculair. Het lijkt soms bijna op turnen of atletiek maar dan met veel meer ritme en flair. Het blijft tenslotte wel dansen.

Breakdancers, of b-boys, houden ervan om in battles te laten zien wie er op de mooiste manier verschillende technieken kan vertonen. Vaak staan de toeschouwers in een kring en mogen twee dansers, of twee groepen, om de beurt laten zien wat ze in huis hebben. Het is belangrijk dat je een goede techniek hebt maar eigenlijk is de manier waarop jij een beweging doet nog veel belangrijker. Je moet iets van jezelf laten zien, iets nieuws.

Aan het eind van een reeks bewegingen stopt de danser vaak in een freeze. Je bevriest dan in een mooie positie. Net als bij alle bewegingen kosten de mooiste freezes heel veel oefening. Je bent niet zo maar een breakdancer.

Waacking

In de jaren 70 danste iedereen in de disco op disco, ook in Los Angeles. Een groepje dansers die vaak in de clubs te vinden waren ontwikkelden een nieuwe stijl: Waacking. Ze noemden zich zelf de Outrageous Waacking Dancers en in die naam schuilt al een beetje het karakter van deze stijl: buitengewoon en extravagant.
Waackers gooien graag super wild met hun armen. Wel op het ritme van de muziek anders wordt het vreemd. Terwijl ze in een sierlijke maar krachtige pas op je aflopen vliegen hun armen over de schouders van de rug naar de borst toe. Best intimiderend soms.

Waar breakers en poppers houden van freezes vinden waackers het leuker om af en toe een stijlvolle pose aan te nemen waar veel dramatiek uit spreekt. Hele trotse dansers, die waackers.

Hoewel deze stijl in de jaren 70 door het bekende televisieprogramma Soultrain veel populaiteit kreeg was het de laatste jaren een beetje stil rondom waacking. Tot dat Kumari Suraj tijdens een auditie in de Amerikaanse versie van So You Think You Can Dance 2011 de jury en het publiek imponeerde met een erg sterke choreografie.

Popping

Poppers zien er een beetje uit als onhandige elektriciens. Na heel veel trainen kan een goede popper namelijk een soort stroomstootjes door verschillende lichaamsdelen sturen. Soms is het een grote schok, die de hele borst doet bewegen. Maar het kunnen ook hele kleine groepjes spieren zijn die in opeenvolging door een arm naar een schouder trekken.

Op zichzelf staand is dat een beetje raar. Maar zoals veel dansvormen is popping een combinatie van techniek en ritme. Michael Jackson zei ooit in een interview dat een danser niet moet denken maar moet voelen. ‘Je verandert in de drums, je bent geen mens meer maar de basslijn’. Poppers kunnen met die schokjes, ook wel pops genoemd, heel precies het ritme van muziek volgen en op een andere manier laten zien. Het is goed te zien dat deze dansstijl voortkomt uit Funk, de muziekstijl waarin de nadruk ligt op ritme.

Waar breakdancers het leuk vinden om veel op de grond te doen, blijven poppers vaak liever staan. Ze doen wel allebei graag een freeze, een afsluitende beweging waarbij het hele lichaam bevriest in een mooie positie. Daar komt ook een ander belangrijk element in popping bij kijken: mimiek. Poppers houden ervan om hun beweging kracht bij te zetten met gezichtsuitdrukkingen. Sommigen lijken op ritmische robots en houden hun hoofd strak maar anderen hebben een bijna clowneske uitdrukking. Hoewel de dansstijl in de jaren zestig ontstond, werd hij bij het grote publiek erg bekend door eerdergenoemde legende Michael Jackson.